Psalm 118 - met het oog op mij

Schilderij van Christa Rosier - het hebreeuwse woord dat er staat is schuilplaats

Ik werd zelf erg aangesproken door de woorden uit vers 8 en 9: "Beter te schuilen bij de Heer dan te vertrouwen op mensen. Beter te schuilen bij de Heer dan te vertrouwen op mannen met macht."
Hoe doe je dat 'schuilen bij de Heer'? Schuilen wordt hier gesteld tegenover vertrouwen. Schuilen bij de Heer staat tegenover vertrouwen op mensen. Betekent dat dan dat je met een diep geworteld wantrouwen deze wereld in moet kijken, want mensen zijn niet te vertrouwen....
Ik denk het niet. Het gaat er om dat je uiteindelijk je leven niet bouwt op wat mensen jou kunnen geven (hoe mooi dat soms ook kan zijn, de liefde of vriendschap van anderen, goede woorden die over je gesproken worden, mensen met invloed die deuren voor je kunnen openen), maar dat je vertrouwt op wie God is. Gisteren keken we naar dat vers over de hoeksteen. Zoals een gebouw 'vertrouwt' op het fundament, daarop rust en daar stabiliteit vindt, zo vind ik rust en stabiliteit in dat ik mij een geliefd kind van God weet.
Zijn liefde ontvang ik, die hoef ik niet te verdienen, want dat is precies wat Christus voor mij gedaan heeft.
Hoe mooi is het dat ieder van deze psalmen van het hallel telkens blijken te gaan over Christus en dat daarin telkens weer zijn evangelie door deze psalmen naar mij toekomt.

Halleluja!

Ps 118 - met het oog op Christus

mijn dochter tekende die juichende stenen

Jezus zong deze psalm na zijn laatste maaltijd op deze aarde. Deze psalm werd nog niet zo lang daarvoor gezongen en gejubeld door het volk toen Hij de stad Jeruzalem binnen kwam op een ezeltje. In vers 26 staan die woorden: Gezegend wie komt met de naam van de Heer.
In Lukas 19:38 kun je dat lezen en die lofprijs was terecht! Jezus zegt zelfs dat als de mensen het niet zouden zingen dat dan de stenen het uit zouden jubelen.

Maar het gezang is nog niet verstomd, of Jezus wordt opgepakt, berecht en onschuldig ter dood veroordeeld. Hij is die steen die de bouwers afkeurden. Die door God tot hoeksteen is gemaakt. De hoeksteen is de steen waar het hele gebouw op rust. Paulus gebruikt daar het woord fundament voor, in 1 Korinthe 3:11"Want niemand kan een ander fundament leggen, dan dat er al ligt - Jezus Christus zelf"

Hij werd en wordt door mensen verworpen, maar God wijst Hem aan als de hoeksteen van ons bestaan. In Jezus vind ik vastheid, stevigheid. Het blijft mij verwonderen dat Hij verworpen werd, zodat ik niet verworpen wordt door God. Het was geen ongelukkige samenloop van omstandigheden dat Jezus gedood werd aan het kruis. Hij was niet het slachtoffer van mensen die zelf op macht belust waren. Hij koos deze weg. Hij, voor wie de stenen zouden juichen, als wij dat niet zouden doen, koos de weg te gaan in mijn plaats, in jouw plaats.

"Gezegend wie komt met de naam van de Heer.
Wij zegenen u vanuit het huis van de Heer.
De Heer is God, Hij heeft ons licht gebracht.
Vier feest en ga met groenen twijgen tot aan de horens van het altaar.
U bent mij God , U zal ik loven, hoog zal ik U prijzen, mijn God.
Loof de Heer, want Hij is goed. Eeuwig duurt zijn trouw. "

Psalm 118 - wat staat er?

Psalm 118 is de laatste psalm van het hallel, een feestlied en een danklied. Het is niet bekend wie de psalm heeft geschreven, maar de psalm wordt gerelateerd aan de herbouw van Jeruzalem, na de terugkeer uit de ballingschap. De psalm is geschreven als beurtzang. In bijvoorbeeld de Talmoed wordt aangegeven dat vers 1-19 door het volk dat in processie naar de tempel toegaat en vers 20-27 door het levietenkoor dat al in de tempel is. Er zijn ook nog andere verdelingen, maar het is duidelijk: dit is geen psalm die je opdreunt er zit een oproep-antwoord beweging in.
Het zou mooi zijn, om hem zo eens in de kerk te zingen...
De psalm begint met de declamatie: "Loof de Heer, want Hij is goed, eeuwig duurt zijn trouw" en eindigt met die declamatie en alles wat daar tussen staat is een uitweiding over deze verkondiging.
Er wordt teruggekeken naar de nood die er was en hoe God redde. Het is beter om bij Hem te schuilen. Het is beter om op Hem te vertrouwen. En dat is de reden om Hem te loven.
De psalm is geen ontkenning van de nood, het gevaar en de zonde die er in je leven kunnen zijn, maar deze psalm roept je op je blik ook dan op God te richten. Bij Hem ben je veilig. Hij geeft ruimte. Hij geeft leven.
Maar deze psalm richt zich ook op vandaag. Dit is de dag die de Heer heeft gemaakt, laten we juichen en ons verheugen. Gods hulp is niet alleen iets uit het verleden. Hij leeft en werkt vandaag. Het laatste lied dat klonk bij de pesachviering, gaat erover dat God ook deze dag maakt. Hij geeft deze dag, een feestdag, een dag om je te verwonderen over die goede God, eeuwig duurt zijn trouw!

psalm 118

Psalm 118  • Confitemini Domino.  
Dankt de Ene want hij is goed: 

 ja, voor eeuwig is zijn vriendschap!
2 Zegge toch Israël na:
ja, voor eeuwig is zijn vriendschap!

3 Zegge toch het huis van Aäron het na:
ja, voor eeuwig is zijn vriendschap!

4 Zeggen toch wie de Ene vrezen het na:
ja, voor eeuwig is zijn vriendschap!

5 Vanuit de benauwing riep ik de Ene,
de Ene gaf mij antwoord, ook ruimte.

6 De Ene is met mij, ik vrees niet!-
wat zal een mens mij doen!

7 De Ene is met mij, is bij mijn helpers,
en ik,
ik kan mijn haters aanzien!

8 Beter is het toevlucht te zoeken bij de Ene,
dan veiligheid bij de mensen!

9 Beter toevlucht gezocht bij de Ene
dan veiligheid bij voornamen!

10 Alle volkeren hadden mij omsingeld,
met de naam van de Ene sneed ik door hen heen.

11 Ze omringden mij, ja hadden mij omsingeld,
met de naam van de Ene sneed ik door hen heen.

12 Ze omringden mij als bijen,
maar doofden als een vuur van distels;
met de naam van de Ene sneed ik door hen heen.

13 Gestompt, gestoten werd ik, dat ik zou vallen,
de Ene heeft mij geholpen!

14 Mijn kracht, mijn muziek is de Ene,
hij werd mij tot redding!

15 Een stem van jubel en redding
in de tenten der rechtvaardigen:
de rechterhand van de Ene was krachtdadig!

16 De rechterhand van de Ene was verheven,
de rechterhand van de Ene was krachtdadig!

17 Ik sterf niet, nee ik mag leven,
ik mag vertellen de daden van de Ene!

18 Gekastijd heeft mij de Ene, gekastijd,
maar aan de dood gaf hij mij niet prijs!

19 Opent voor mij gerechtigheids poorten:
door hen wil ik binnenkomen,
danken de Ene!

20 Dit is de poort naar de Ene,
rechtvaardigen komen daardoor naar binnen!

21 Ik breng u dank, want u gaf mij antwoord,
u werd mij tot redding!

22 De steen die de bouwers verachtten
is geworden
tot hoofd van een hoek.

23 Zij werd dat vanwege de Ene,
zij is een wonder in onze ogen.

24 Dit is de dag die de Ene gemaakt heeft,
laat ons juichen, verheugd zijn om hem!

25 Ach Ene, breng toch redding,
ach Ene, laat het toch gelukken!

26 Gezegend die komt
   in de naam van de Ene,
wij zegenen u vanuit het huis van de Ene!

27 God is de Ene, hij doet ons het licht zien,
   bindt nu met snoeren de feestrei
tot aan de horens van het altaar!

28 Mijn God zijt gij, u wil ik danken,
mijn God, u zal ik verheffen.

29 Brengt dank aan de Ene, want hij is góed,
ja, voor eeuwig is zijn vríendschap! 

(uit de Naardense bijbel)

psalm 117 - gezongen

Een mooie vrolijke versie van psalm 117

Psalm 117 - met het oog op mij

Deze psalm roept alle volken en alle naties op om God te loven. De psalm staat in de gebiedende wijs. Het is geen vriendelijk verzoek, iets dat je eens zou kunnen overwegen, maar een opdracht.
De reden die wordt gegeven is: Gods liefde voor ons. In de dagen van het schrijven van deze psalm betekende 'ons', het volk Israël in de psalmen hiervoor en hierna zie je heel duidelijk dat God zijn volk liefheeft en zijn volk redt (uit Egypte, van vijanden). Het 'ons' gaat dus niet in eerste instantie over ons. Wij zijn degenen die opgeroepen worden, wij zijn in de ogen van Israël die wereld, dat volk.

Als ik de geschiedenis van het volk Israël lees, dan blijf ik me verbazen hoe dat volk zich keer op keer van God afkeert, andere goden zoekt, andere wegen kiest. We lezen aan tafel op dit moment het bijbelboek Jeremia en mijn kinderen zuchten er wel van (en ik ook trouwens). Iedere keer hetzelfde liedje: God roept zijn volk op Hem te gehoorzamen en telkens keren ze zich van Hem af.
Ik raak dan wel onder de indruk van Gods trouw en Gods liefde. Hij geeft niet op. Hij blijft roepen, Hij blijft komen naar zijn volk. Dat is die liefde voor 'ons'. En is dat ook geen hoop voor mij?
Hoe ver ik ook afdwaal, eeuwig duurt zijn trouw!

Psalm 139:7-10

Hoe zou ik aan uw aandacht ontsnappen. Hoe aan uw blikken ontkomen? Klom ik op naar de hemel -U tref ik daar aan, lag ik neer in het dodenrijk - U bent daar. Al verhief ik mij op de vleugels van de dageraad, al ging ik wonen voorbij de verste zee, ook daar zou uw hand mij leiden, zou uw rechterhand mij vasthouden.

Psalm 117 - met het oog op Christus

Jezus zong deze psalm in zijn laatste nacht hier op aarde. Zo is deze psalm een profetie. Er is maar
één manier waarop het mogelijk is dat mensen God kunnen loven en dat is omdat Hij zich aan hen bekend maakt. Dat Hij aan (alle) mensen laat zien wie Hij is en hoe trouw en vol genade Hij is.

Jezus heeft dit mogelijk gemaakt. Gisteren lazen we al die woorden. God had de wereld zo lief, dat Hij zijn enige Zoon gaf. Jezus is Gods enige zoon. In Hem, in de weg van lijden en sterven en ook in zijn opstanding zien wij die liefde van God. Hij droeg mijn schuld, Hij doet mijn zonde weg aan het kruis. Hij staat op uit de dood om mij nieuw leven te geven.

Jezus zong deze psalm voor zijn sterven, maar Hij gaf zijn discipelen na zijn opstanding ook deze psalm mee als opdracht. Kijk maar eens in Mattheüs 28:18-20:
'Jezus kwam op hun (de discipelen) toe en zei: "Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde. Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest en hen te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie heb opgedragen. En houd dit voor ogen: Ik ben met jullie tot aan de voltooiing van deze wereld.'

Psalm 117 - wat staat er?

Ik heb deze psalm wel de oogstpsalm horen, noemen. Niet omdat het gaat over oogsten, (al hoewel dat misschien nog best te beargumenteren valt), maar omdat hij zo kort is en vroeger in de drukke oogsttijd uitermate geschikt werd gevonden om 'even snel' te lezen.

Ook in ander opzicht is deze psalm een buitenbeentje in het hallel. Als enige van de hallel psalmen richt deze psalm zich niet op Israël, maar juist op de wereld: alle volken en alle landen worden opgeroepen om God te loven. Het is in een psalm als deze dat je ziet dat de God van het oude testament dezelfde God is als in het nieuwe testament. Hij heeft zijn volk op het oog, maar dwars door dat volk heen, heeft Hij ook de hele wereld op het oog.
In Johannes 3:16 staat dat zo mooi: "Want God had de wereld zo lief, dat Hij zijn enige zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft."

Dat is precies de samenvatting van waarom alle volken en alle landen deze God moeten loven.
De meeste van ons die Christus hebben leren kennen, komen uit die volken. Wij zijn niet het joodse volk en dus is deze psalm juist een oproep aan ons, 'heidenen'.
Zijn liefde voor ons is overstelpend!

Psalm 117

Looft de Heer, alle gij volken

roemt Hem, alom ter wereld:

ons omgeeft zijn genade, grootmachtig,

en de trouw van de Heer staat voor eeuwig.

Godlof!

Psalm 116 - gezongen

Ik ben opgegroeid in een kerk waarin de zondagse diensten alleen de psalmen werden gezongen. Als klein meisje was dit al één van mijn favorieten. Ik kon het dus niet laten, om deze hier te delen.
Weet je zelf een mooie versie van psalm 116 deel hem gerust hieronder!

Psalm 116 - met het oog op mij

Als ik deze psalm lees, springen er voor mij 2 verzen uit.
Als eerst psalm 116:7: 'Mijn ziel keer terug tot uw rust, want de Heer is goed voor u geweest.'
In de psalmen gebeurt het wel vaker dat de psalmdichter zijn eigen ziel aanspreekt (zie bv psalm 42). Dat is een heel mooi principe. Je kunt je 'ziel', dat is je wezen, wie je bent, wat je voelt, aanspreken en dus ook richting geven. Soms voelt(!) het alsof ik slachtoffer ben van wat ik voel. Ik heb geen grip op hoe ik me voel, het overkomt mij. En op een bepaalde manier kun je je gevoel ook niet kiezen, maar je kunt wel net als in deze psalm dat gevoel aanspreken en in het licht plaatsen van wie God is. Daarin is dan ook rust te vinden. In de HSV staat "de Heer is goed voor u geweest", in de NBV staat "de Heer is je te hulp gekomen." In de ESV (een Engelse vertaling) staat hier het woord bountifully. Mijn ziel mag tot rust komen, omdat ik weet dat Gods hulp goed en overvloedig is. Het woord bountifully roept bij mij dit plaatje op:

Zo is goed is God!

Het tweede vers dat er voor mij uitsprong was vers 15: "kostbaar is in de ogen van de Heere de dood van zijn gunstelingen." (HSV)
Misschien in eerste instantie een beetje een raar vers. Als de dood van zijn gunstelingen of getrouwen (NBV) zo kostbaar is, waarom doet God dan niet wat eraan? Waarom sterven wij nog?
In deze verloren, gebroken wereld zullen wij sterven, maar in Gods ogen zijn wij zo kostbaar dat Jezus voor ons aan het kruis ging, zodat onze dood niet meer ons einde is, maar een nieuw begin.
Ik moet telkens denken aan deze tekst uit een lied van Reyer:

"U redde mij, om eeuwig dicht bij U te zijn.

Ik ben nu vrij om eeuwig dicht bij U te zijn."

Psalm 116 - met het oog op Christus

Als je de liturgie van de pesachviering volgt, ontdek je dat Jezus deze psalm (samen met psalm 115, 117 en 118) na het drinken van de derde beker. zingt. Deze derde beker was de beker van de verlossing. Bij het drinken van deze beker heeft Jezus het heilig avondmaal ingesteld (zie Mattheüs 26:27-30).
Vorige week stonden we stil bij psalm 115 en zagen we dat de eerste woorden van die psalm gingen over het zoeken van de eer van Gods naam. En dat herinnerde mij aan de strijd die Hij had in de hof van Getsemané.
In deze psalm gaat het ook over strijd en angst, maar dat in het licht van de overwinning die God gaf. De psalmdichter werd van de dood gered, maar Jezus zingt deze psalm wetende dat Hij niet van de dood gered zal worden. Hij zingt zijn liefde tot God uit, de God die hoort en redt, maar deze God zal Hem niet horen en redden als Hij aan het kruis hangt. Ik word daar stil van.

....

Hij ging een weg van lijden en God verlatenheid, zodat ik deze psalm kan zingen, wetend dat mijn hoop niet ongegrond zal blijken. Vlak voor het zingen sprak Jezus deze woorden uit toen Hij de derde beker ronddeelde: "Dit is mijn bloed, het bloed van het verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden."
Hij gaf zijn bloed en zo leer ik God kennen als genadig, rechtvaardig en vol ontferming.
Dat maakt dat ik deze psalm kan zingen, als ik het voel, vol liefde voor mijn Heer, maar ook als alles duister is en ik voel angst en pijn. God redde mij. Jezus redde mij!
Die Heer heb ik lief!

Psalm 116 - wat staat er?

De psalm begint met een liefdesverklaring: "De Heer heb ik lief." Hij heeft gehoord naar mij. (of eigenlijk staat er: Ik heb lief, want de Heer hoort mijn stem)
Soms zijn er momenten in je leven dat je zo vol kunt zijn van liefde voor Hem, zo verwondert dat God antwoordde, dat Hij luisterde, dat Hij redde. Hoe mooi is dat! Op zo'n moment mag je gewoon meejubelen met deze psalm.

Dan volgt een terugblik naar wat er is gebeurd. Er was grote nood, maar God redde. God die genadig is en rechtvaardig en vol ontferming. Dat zijn grote woorden die je in de kerk vaak hoort: genadig, rechtvaardig en vol ontferming. Maar wat betekent dat nu eigenlijk? God is genadig betekent dat Hij mensen bevrijdt die dat niet hebben verdiend. Hij redt ze uit hun eigen gemaakte puinhoop. God is rechtvaardig. Hij doet wat 'recht' is. Hij wil dat er recht wordt gedaan. Maar is het recht als ik gered wordt terwijl ik dat niet verdien? Daarom is dat laatste woord zo belangrijk: Hij is vol ontferming. Als Hij mensen in nood ziet, wordt God niet hard, maar schenkt Hij hulp zonder dat Hij daar iets voor terugverwacht.

Daarom roept de psalmdichter zijn ziel op om tot rust te komen. God is je te hulp gekomen. Wat een rust kan er komen, na een grote storm in je leven. Ik moet denken aan Elia die God ontmoette op de berg Horeb (zie 1 Koningen 19:8-13). Elia ziet het niet meer zitten, maar God wil hem ontmoeten, vervolgens komen er een heftige windvlaag, een zware aardbeving en vuur en in al die dingen is God niet, maar dan het gefluister van een zachte bries en in die fluister ontmoet Hij God.

De psalm eindigt met dankbaarheid en die dankbaarheid stroomt over in toewijding aan zijn Heer. Hij mag Gods dienaar zijn, dankoffers brengen aan God en zijn beloften aan God inlossen.

psalm 116

1 Ik heb de HEERE lief,
want Hij hoort mijn stem, mijn smeekbeden.
2 Want Hij neigt Zijn oor tot mij,
daarom zal ik Hem al mijn dagen aanroepen.
3 Banden van de dood hadden mij omvangen,
angsten van het graf hadden mij getroffen,
ik ondervond benauwdheid en verdriet.
4 Maar ik riep de Naam van de HEERE aan:
Och HEERE, bevrijd mijn ziel!
5 De HEERE is genadig en rechtvaardig,
onze God is een Ontfermer.
6 De HEERE bewaart de eenvoudigen;
ik was uitgeteerd, maar Hij heeft mij verlost.
7 Mijn ziel, keer terug tot uw rust,
want de HEERE is goed voor u geweest.
8 Ja, U, HEERE, hebt mijn ziel immers gered van de dood,
mijn ogen van tranen, mijn voet van struikelen.
9 Ik zal wandelen voor het aangezicht van de HEERE
in de landen der levenden.
10 Ik heb geloofd, daarom spreek ik.
Ík ben zeer verdrukt geweest.
11 Ík zei, in mijn haast:
Alle mensen zijn leugenaars.
12 Wat zal ik de HEERE vergelden
voor al Zijn weldaden, die Hij mij bewees?
13 Ik zal de beker van het heil heffen
en de Naam van de HEERE aanroepen.
14 Mijn geloften zal ik aan de HEERE nakomen,
nu, in de tegenwoordigheid van al Zijn volk.
15 Kostbaar is in de ogen van de HEERE
de dood van Zijn gunstelingen.
16 Och HEERE, voorzeker, ik ben Uw dienaar,
ik ben Uw dienaar, een zoon van Uw dienares;
U hebt mijn boeien losgemaakt.
17 Ik zal U een offer van dankzegging brengen
en de Naam van de HEERE aanroepen.
18 Mijn geloften zal ik aan de HEERE nakomen,
nu, in de tegenwoordigheid van al Zijn volk,
19 in de voorhoven van het huis van de HEERE,
in uw midden, Jeruzalem.
Halleluja!

psalm 115 - gezongen

Deze mooie versie vond ik:

 

Weet je zelf een mooie versie, deel hem dan!

Psalm 115 - met het oog op mij

Als ik deze psalm lees, dan kom ik soms niet verder dan de eerste regel: "Niet ons, Heer, niet ons, geef uw naam eer, om uw liefde om uw trouw." Kan ik deze woorden van harte meezeggen, meezingen. Hoe vaak draait het in mijn leven niet om mijn eigen eer, om mijn naam.
Hoe kom ik vrij van die gerichtheid op mezelf en hoe kan dat verlangen groeien dat Gods naam de eer krijgt in mijn leven?
Het begint misschien wel hier mee, dat ik daar in ieder geval naar verlang, omdat ik weet dat Gods liefde en trouw veel meer vervulling kunnen geven, dan wat ik dan ook in mijzelf zou kunnen vinden. Mijn succes, mijn geluk, mijn gezondheid, mijn leven komt pas tot zijn recht als ik het uit handen geef. En het neerleg aan de voeten van Christus. Zijn komst, zijn leven, zijn sterven zijn opstanding, is mijn toekomst, mijn leven, mijn hoop.

Dan zal ik ook moeten afrekenen met de afgoden in mijn leven. Het begin daarvan ligt erin dat ik ontdek dat zij mij niet kunnen geven waar ik naar verlang.
In vers 8 staat: "Zoals zij, zo worden ook hun makers en ieder die op hen vertrouwt." Dat is een waarschuwing, maar ergens zit daar ook een belofte in. Je wordt waar je op vertrouwt; dus wil ik worden als Christus, dan hoef ik alleen maar op Hem te vertrouwen! Dat is waarom die oproep in vers 9 staat: Vertrouw op de Here, jouw hulp is Hij, jouw schild!

Dan komt ook de zegen van Heer. De Heer die de hemel en aarde gemaakt heeft. Om het nog even in perspectief te zetten, geen god die door mensen gemaakt is, maar een God die zelf maakt, zelf schept.
Zegenen een woord dat ik wel ken, maar dat soms ook moeilijk te vatten is. Wat betekent het dat God mij zegent?
Gisteren lazen we woorden uit Jesaja 53, woorden die zo prachtig passen bij deze lijdenstijd als je doorleest in Jesaja 54 vind je deze prachtige woorden:
Al zouden de bergen wijken en de heuvels wankelen, mijn liefde zal nooit meer van jou wijken en mijn vredesverbond is onwankelbaar, - zegt de Heer die zich over je ontfermt (vers 10)
Dat is de zegen van God!
Halleluja

Psalm 115 - met het oog op Christus

De psalm begint met de woorden: "Niet ons, Heer, niet ons, geef uw naam alle eer, om uw liefde, uw trouw."
Als ik eraan denk dat Jezus dit lied zong aan het einde van de maaltijd, vlak voordat hij naar de olijfberg vertrok, dan moet ik denken aan de intense strijd die Hij daar gehad heeft. Deze woorden spreken van overgave. Het gaat niet om onze eer, om mijn eer, maar om de eer van God. Jezus legde al zijn heerlijkheid af om Gods eer te herstellen. Zijn eer vind je terug in zijn liefde en zijn trouw.
Jezus die God en mens was, had op ieder moment zijn weg van lijden en sterven kunnen opgeven, maar keer op keer koos Hij om door te gaan. Keer op keer koos Hij voor ons, voor mij.

Er staat iets verder in deze psalm: "Onze God is in de hemel, Hij doet wat Hem behaagt."
De woorden 'wat Hem behaagt' vindt je ook in Jesaja 53. Het gaat in die profetie over de lijdende dienaar van de Heer. Als je de tijd hebt vandaag of ergens in deze week, lees die woorden dan eens rustig door. Indrukwekkend hoe ruim 500 jaar voor de komst van Christus deze woorden klonken!
In Jesaja 53: 10 staat: "Maar het behaagde de Heere Hem te verbrijzelen, Hij heeft Hem ziek gemaakt. Als zijn ziel zich tot een schuldoffer gesteld zal hebben, zal Hij nageslacht zien, Hij zal de dagen verlengen; het welbehagen van de Heere zal door zijn hand voorspoedig zijn."(de HSV laat iets duidelijker zien dat hetzelfde woord hier gebruikt wordt als in psalm 115 in de NBV staat hier 'wilde')
Het behagen van God ligt in zijn reddingsplan. Dat is waar Hij naar verlangt, dat wij hersteld voor Hem kunnen staan. Dat is wat Christus door zijn weg van lijden en sterven voor ons bewerkt heeft.

Als laatste wil ik de aandacht vestigen op wat in vers 17 en 18 staat in deze psalm: "Niet de doden loven de Heer, niet wij zijn afgedaald in de stilte, wij zijn het, wij zegenen de Heer van nu aan tot in eeuwigheid."
Jezus wist dat Hij zou sterven. Hij wist dat Hij zou afdalen in de stilte, maar Hij kon verder zien dan dan dat: “wij zijn het”, Hij is het, door Hem kunnen wij God zegenen en loven. Ook (of misschien wel juist) als we oog in oog met de dood staan. Hoe indrukwekkend is het als aan het graf juist dit lied wordt gezongen:

U zij de glorie, opgestane Heer

U zij de victorie, nu en immermeer

Psalm 115 - wat staat er?

Het is onbekend wanneer deze psalm precies geschreven is. Sommigen zeggen dat het onderdeel is van het lied van Mozes dat hij schreef bij de rode zee, dus eigenlijk bij psalm 114 hoort. Anderen schrijven het toe aan David, toen hij zijn koningschap begon, of aan Ester en Mordechai of aan de drie mannen in de brandende oven. Duidelijk is wel dat het geschreven is door iemand die grote nood ervaart en daarbij ook nog aan het twijfelen wordt gebracht door mensen die spottend vragen, waar is je god?
Hoe mooi is het dan dat dit lied niet begint met een klacht, maar juist met een belijdenis: Aan God is de eer, vanwege zijn liefde en trouw. Dat is waar de hoop te vinden is, in de liefde en trouw van God.

De psalmdichter stelt dit tegenover de afgoden, beelden door mensen gemaakt. Op bijna humoristische wijze stelt hij ze aan de kaak. Ze hebben handen, maar kunnen niet tasten, oren en ogen die niets horen en zien een mond die niet kan spreken.
In onze tijd kennen we zulke afgodsbeelden niet. Wij knielen niet voor een fysiek beeld, maar ook voor ons is de verleiding om onze hoop op dingen te stellen die we kunnen horen, zien en tasten.
Neem de eerste: ze hebben een mond, maar kunnen niet spreken. Ik moet denken aan mijn behoefte om telkens van anderen te horen dat ik het goed doe, om te leven zodat ik eer ontvang.
Naar welke niet-sprekende mond probeer jij te luisteren?
Je zou ze zo allemaal af kunnen lopen en algauw heb je helder wat jouw afgoden zijn.

God is zo wezenlijk anders. Hij is in de hemel en doet wat Hem behaagt. Dat klinkt misschien wat dreigend. Als wij doen wat ons behaagt, dan worden we eigenwijze, egoïstische, onberekenbare mensen. Als God doet wat Hem behaagt, wat doet Hij dan? Wat behaagt Hem?
Het behaagt Hem te zegenen wie Hem vertrouwen. Het behaagt Hem om te zien naar de geringen (psalm 113). Het behaagt Hem uit een steenrots water te laten stromen (psalm 114).

Psalm 115

We beginnen deze week met psalm 115. Dit keer zoals die te vinden is "The Message" een vertaling van de hand van Eugene Peterson.

Not for our sake, God, no, not for our sake, but for your name's sake, show your glory. Do it on account of your merciful love, 

do it on account of your faithful ways.

Do it so none of the nations can say, 

"Where now, oh where is their God?"

Our God is in heaven doing whatever he wants to do.

Their gods are metal and wood, handmade in a basement shop:

Carved mouths that can't talk, painted eyes that can't see,

Tin ears that can't hear, molded noses that can't smell,

Hands that can't grasp, feet that can't walk or run, throats that never utter a sound.

Those who make them have become just like them, have become just like the gods they trust.

But you, Israel: put your trust in God! - trust your Helper! trust your Ruler!

Clan of Aaron, trust in God! - trust your Helper! trust your Ruler!

You who fear God, trust in God! - trust your Helper! trust your Ruler!

O God, remember us and bless us, bless the families of Israel and Aaron.

And let God bless all who fear God - bless the small, bless the great.

Oh, let God enlarge your families - giving growth to you, growth to your children.

May you be blessed by God, by God, who made heaven and earth.

The heaven of heavens is for God, but he put us in charge of the earth.

Dead people can't praise God - not a word to be heard from those buried in the ground.

But we bless God, oh yes - we bless him now, we bless him always! 

Hallelujah! 

Voor wie het Engels lastig is, hieronder de vertaling

Niet ons belang, God, niet ons belang, maar het belang van uw Naam, laat uw glorie zien. Toon die ons vanwege uw genadevolle liefde, vanwege uw betrouwbaarheid.

Zo dat geen van de naties kan zeggen, 

"Waar nu, o waar is hun God?"

Onze God is in de hemel, Hij doet wat hij wil doen.

 Hun goden zijn van metaal en hout, 

met de hand gemaakt in een kelder:

Uitgesneden monden, die niet kunnen praten, 

opgeschilderde ogen, die niet kunnen zien,

Tinnen oren die niet kunnen horen, gevormde neuzen die niet kunnen ruiken,

Handen die niets kunnen pakken, voeten die niet kunnen rennen, 

kelen die nooit een enkel geluid maken.

Zij die ze maken, zijn als hen geworden, geworden als de goden waarop ze vertrouwen.

Maar jij, Israël: stel je vertrouwen op God! - vertrouw je Helper! vertrouw je Heerser!

Stam van Aaron, stel je vertouwen op God! - vertrouw je Helper! vertrouw je Heerser!

Jij die de Heer vreest, stel je vertrouwen op God! - vertrouw je Helper! vertrouw je Heerser!

O God, gedenk ons en zegen ons, zegen de families van Israël en Aaron.

En laat God zegenen allen die hem vrezen - zegenen de kleinen en de groten.

O, laat God uw familie vergroten - groei geven aan jou, groei geven aan je kinderen.

Moge jij gezegend zijn door God, door God, die de hemel en aarde gemaakt heeft.

De hemel der hemelen is voor God, maar Hij heeft ons heerschappij gegeven over de aarde.

Dode mensen kunnen God niet prijzen 

- er wordt geen woord gehoord van hen die begraven zijn in de grond.

Maar wij zegenen God, o ja - we zegenen Hem nu, we zegenen Hem altijd!

Halleluja!

psalm 114 - gezongen

Ik vond een hele mooie Hebreeuwse versie van psalm 114.  De Hebreeuwse tekst (fonetisch) en de vertaling staan hieronder. Mocht je zelf een mooie versie weten. Deel die gerust in de reactie onder deze blog!

Betzet Yisrael mimitzraim beit Ya'akov me'am loez
Hayta Yehuda lekodsho, Yisrael Mamshelotav
(Toen Israel wegtrok uit Egypte, Het volk van Jacob dat vreemdtalige land verliet
werd Juda zijn eigendom, Israël zijn koninkrijk.)

Hayam ra'a vayanos, hayarden yisov le'achor
He'harim rakdu cheilim, geva'ot kivnei tzon
(De zee zag en vluchtte, de Jordaan trok zich terug;
de bergen schrokken op als rammen, als lammeren sprongen de heuvels.)

Ma lecha hayam ki tanos, hayarden yisov le'achor
He'harim tirkedu cheilim, geva'ot kivnei tzon
(Waarvoor, zee, neem je de vlucht, Jordaan, trek jij je terug
Waarvoor, bergen schrikken jullie op als rammen, springen jullie, heuvels als lammeren?)

Milifnei adon chuli aretz, milifnei Eloha Ya'akov
Hahofchi hatzur agam mayim, chalamish lemaino mayim
(Beef aarde, voor het aangezicht van de Heer, voor het aangezicht van de God van Jakob
Hij verandert de rots in een bron, hard gesteente in een stroom van water.)